| تبليغات | X |
محرم آغاز شد. مهم ترین ماه حماسی/دینی شیعه که در طول تاریخ به برپایی خیمه اسلام کمک کرده است. و منشاء نیروی اعتقادی بزرگی که اسلام و تشیع را زنده و موثر نگاه داشته. در این باره و بزرگی کربلا بسیار می توان گفت ، اما در کنارش می توان به بخش دیگری هم نگاه کرد. این که شور حسینی را با شعور حسینی بخواهیم. متوقف ماندن در سطح هیجانات ، ما را از اصلی ترین هدف حسین (ع) باز می دارد. دین، اعتقادات و آیین های مذهبی به همان اندازه که توسط لائیسم تهدید شده ، از عامه گرایی غیر شعورمند نیز لطمه دیده است. و تلخ این که قدرت های ضد دینی توانسته اند بر بستر کج فهمی ها، خانه های سودجویی خود را بنا کنند.
یکی از مصادیق رفتار هیجانی ، شیوع تکایای کوچک و غیر کاربردی در برابر مساجد و حسینیه هاست. چند روز قبل از محرم ، داربست ها و برزنت ها برپا می شوند و تکیه هایی درست می شوند که عده ای را زیر سقف خود جمع می کنند. عموما کاربرد شان در حد محفل های محلی ست و چشم و هم چشمی و علم و دستک. بعضا آدم هایی هم بانی و مسبب این محافل هستند که شانیت اجتماعی قابل قبولی هم در منطقه ندارند و علاقه چندانی هم به جامعه روحانیت نشان نمی دهند. و بیش تر درگیر جذابیت های مداحی هستند، تا روشن گری اعتقادی. جریان رو به رشدی که متاسفانه تاثیرات بدی هم بر اصل موضوع گذاشته. این محافل کوچک معمولا نگاه تحلیل گرایی هم ندارند و بعضا به غلط گمان می کنند که یک دهه رفتار این گونه می تواند معادل پاکسازی کل سال آن ها باشد. و عجیب این که تعدد و کوچکی آن ها با روح وحدت گرای اسلام نیز نا همگون است. کافی ست نگاهی به صد میدان نارمک بیندازید. آمار دقیقی ندارم اما گمان می کنم که در همین منطقه، حدود شصت هفتاد تکیه برپا شده است. و تلخ این جاست که به راحتی به خود اجازه انسداد میادین و خیابان ها را می دهند و حداکثر در حد دسته جات کوچکی فعالند که شب ها در چند خیابان می چرخند. ماجراهای حواشی دسته ها و نحوه مصرف کمک های دولتی و نذورات مردم هم که معمولا تحت نظارت هیچ جایی نیست. کاملا عقلانی ست که تمرکز این تجمعات در مکان های کم تعداد و بزرگ به نتایج بهتری ختم می شود. در این صورت ، این تشکل های مردمی می توانند تحت مدیریت اجرایی و محتوایی گروهی مومن معتمد و اندیشمند قرار گیرند ، از سوی دیگر از برخی بزه کاری هایی که زیر این بیرق های کوچک رخ می دهد جلوگیری شود. طبعا مزاحمت های شهروندی برخی از این مراکز کوچک و خودسر نیز کم می شود و دیگر نارضایتی مردم در برابر این رفتارها ، در برابر مقدسات شان قرار نمی گیرد. ممکن است نگاه شعورمند به برخی کنش های پرشور باعث جدی تر شدن ماجرا و ریزش کمی تجمعات شود ، اما این در دراز مدت به نفع جهان اسلام و شیعه است.
