| تبليغات | X |
چندی پیش در برنامه 30-20 و توسط کامران نجف زاده چند عدد خوانده شد که سر و صدا به پا کرد. ان اعداد دستمزد های چند بازیگر مشهور سینما بود. کاملا مشخص بود که خبر برای مردم جذاب است و ترش رویی بازیگران را سبب می شود. اول پرویز پرستویی که با رقم پانزده میلیون نفر اول ان لیست بود شاکی شد و بعد داود رشیدی از طرف انجمن بازیگران به این خبر رسانی خرده گرفت و خشم خود و اهالی ان انجمن را با موش خواندن خبرنگاران نشان داد. چشم در چشم نجف زاده که
می تواند در هر دیواری گوش ایستاده باشد. بعد هم گروه خبرنگاران معترض شدند که مورد توهین واقع شده اند.
این خام ماجرا بود.اما حق با کیست؟ کار کدامیک ناپسند بوده؟ اصلا چنین موضوعی محل قضاوت است؟ دیروز به این موضوع فکر کردم و دیدم در تحلیل منشور گونه به انواع نگاه ها می توان رسید. هر نگاهی صاحب دلایلی برای پذیرش است. من بالاخره به نظر خودم در این باره رسیدم اما بگذارید منشور را نگاه کنیم و بعد بپرسم نظر شما چیست؟
ایا خبرنگار حق دارد در این باره کنجکاوی و یافته هایش را اعلام کند؟ ایا دستمزد یک هنرمند مثل زندگی خانوادگی اوست یا به دلیل تاثیر گذاری بر بدنه سینمایی که به مردم مربوط می شود در حیطه دانستنی های عمومی نیز محسوب می شود. ایا دستمزد یک بازیگر تا این حد محرمانه و خوف انگیز است؟ ایا خبرنگاری که در پی این نوع اخبار برود موش است؟ شاید ان خبرنگار بگوید که این حد پنهان سازی از علاقه جهان سوم به مخفی کاری ست. بسیار در باره دستمزد ستارگان جهان شنیده ایم و اب از اب هم تکان نخورده است. بازیگری می گفت که مطبوعات هم تیراژ خود را اعلام نمی کنند. خب این هم پنهان کاری ست. شاید روابط ناسالم سینمای ایران به گونه ای ست که لو رفتن این اعدا به خرابی بازار و رقابت و تحقیر و این جور چیزها منجر شود. شاید بساط تکذیب و تایید به پا شود. ممکن است ان بازیگر بگوید که این کارهای زرد به درد هیچ کس نمی خورد. خب مگر خبر باید حتما به درد کسی بخورد؟ یا بگوید که درامد من کاملا خصوصی ست و به کسی مربوط نیست. شاید درست بگوید. قشنگ نیست کسی از کسی در باره حقوقش بپرسد. حتی اگر حقوق بخور نمیر کارمندی باشد. خب می شود پرسید که میزان دستمزد برابر مقدار دارایی یا درامد است؟ حرف دیگر ان که بسته نگاه داشتن فضا به رشد مافیا کمک می کند. رنج بزرگی که بر سینمای ایران تحمیل شده است. شاید اشکار سازی درامدهای سینما بساط چشبندگی اقتصادی اش به دولت را کم کند و این برای خیلی ها خوب نیست. چرا هیچ وقت نمی توان در باره کلیت نظام مالی سینمای ایران به تحلیل درست رسید و یافته با برون رفت ان ناسازگارند. بازیگری می گفت که این به ضرر سینماست که دستمزدها معلوم شود. بساط چشم و همچشمبی به پا می شود و نرخ ها بالاتر می رود. از کجا معلوم. شاید برعکس شود.
این جدل خبرنگار و بازیگر ادامه دارد و هیچ کدام زیر بار نمی روند . اما من که می خواستم پنهان کاری کنم و نگویم با کی اشتراک نظر بیشتری دارم ، جوری نوشتم که معلوم شد هوای چه کسی را دارم.حدستان غلط است. حق با بازیگر هاست.چه کار به زندگی مردم دارید. دوست دارند بابت دو ماه کار بیست میلیون بگیرند. به کسی چه مربوط. کور شود چشم حسود و فضول!
