متولد و ساکن تهران. مادرم اهل کاشان است و پدرم از خراسان آمده است.
گاهی پزشک عمومی هستم . گاهی منتقد فیلم . گاهی نویسنده.گاهی کارگردان فیلم و گاهی از اهالی شعرواره.گاه شور زندگی دارم و گاهی در اندیشه مرگ و حساب.
می خواهم گاه نوشت های من بر این تخته خاکستری به همه دنیای پرحجره ذهنم سرک بکشد،
گاهی.
خبر دار شده ام كه بيضايي به شدت از يادداشت كوتاه من در باره ي خود دلگير شده. هماني كه در خشت و آينه نوشته ام. كه گفته ام بي جهت ، فيلم نساختن او را به يك گروه خيالي مافيايي نسبت ندهيد . به هر حال بزرگان هم مجبورند كه در همين فضاي سود و سرمايه ، فيلم بسازند. همه مي دانند كه من چه قدر ، آثار او را دوست دارم. هميشه جزء انتخاب هايم بوده. براي آن مطلبي كه در باره " سفر در آثار بيضايي " نوشتم ، دو ماه تمام وقت گذاشتم و همه ي فيلم هايش را ديدم. فيلم هايش را دوست دارم و البته با خودش ارتباطي نداشته ام تا به حال. انصاف نيست كه به ديگران بگويد كه فلاني از ارشاد و .....حقوق گرفته تا آن يادداشت را بنويسد!!! من اصلا هدفم حمايت از بيضايي بود. كه بي جهت برايش پيرايه سازي سياسي نكنند. بيضايي در هفتاد سالگي چه كارش به اپوزيسيون و سياست و اين حرف ها؟ بگذاريد فيلمش را بسازد و بي جهت شلوغ بازي در نياوريد. خودش هم كمي واقع بينانه نگاه كند و پي جوي توطئه گران نباشد.
بيضايي گفته كه دو شب از دلخوري اين يادداشت خوابش نبرده. و گفته كه قصد دارد جوابيه سه خطي بدهد. خيلي ناراحت شدم كه ناخواسته باعث رنجش يكي از معتبران اين سرزمين شده ام. اويي كه با آثارش حق بزرگي بر فرهنگ و هنر ايران دارد. برايش پيغام فرستاده ام كه هدفم از آن نوشته چه بوده و كوشيدم تا سوءتفاهم رفع شود. تا به حال كه جوابيه اي به مجله نرسيده. اميدوارم اين نرسيدن نشانه ي خوبي باشد. حتي به دوست عزيزي كه واسطه ميان من و بيضايي ست، گفتم كه حاضرم حضوري به محضر استاد بروم و شانه اش را ببوسم. كه دلگير نباشد و بكوشد كه فيلم بسازد. بكوشد.
